POSTscriptum: Psalm 28 – mówca niewerbalny

  1. Psalm 7 3:20

czyta – Ola Domańska


 

Pokój Tobie!

Bitwa pod Refidim była dla Ludu Wybranego pierwszym starciem z wrogiem innym niż Egipcjanie. Zwycięstwo przyszło w sposób zaskakujący. Wzniesione ręce Mojżesza zapewniały przewagę i ostateczną wygraną. Oznaczały gest błagalnej modlitwy do Boga, który mógł dać wygraną osobom niemającym żadnego doświadczenia wojennego. „Jak długo Mojżesz trzymał ręce podniesione do góry, Izrael miał przewagę” – zapisał biblijny autor, a na koniec podsumował: „I tak zdołał Jozue (wódz Izraela) pokonać Amalekitów i ich lud ostrzem miecza”.

Podniesione ręce są obecne w dzisiejszym psalmie. Najpierw w drugim wersecie autor wznosi błagalny głos a jego wzniesione dłonie przypominają nieco gest bezradnego dziecka, które chce być wzięte na ręce rodzica. Werset dziewiąty zdaje się potwierdzać tę myśl: „Ocal Twój lud i błogosław Twemu dziedzictwu, bądź im pasterzem, na ręku nieś ich na wieki”.

Księga proroka Ozeasza wspomina o Bogu, który: Pociągnął ich (lud) ludzkimi więzami, a były to więzy miłości. Byłem dla nich jak ten, co podnosi do swego policzka niemowlę – schyliłem się ku niemu i nakarmiłem go. (Oz 11, 4) Stawać się jak dziecko. Nie bać się spontanicznych gestów. Podnosić ręce z pewnością Bożego przygarnięcia.

Wiara i widoczny gest. To nic innego jak katechizmowe sformułowanie sakramentów. „Widoczny znak, niewidocznej i skutecznej łaski Bożej”! To nie magia. To nie iluzja. To uzewnętrznienie wiary!

Bądź Panie uwielbiony za sakramenty. Za tych 7 znamion Twojej obecności tu i teraz.

Niech Cię Błogosławi Bóg Wszechmogący + Ojciec i Syn i Duch Święty

brat michał kulczycki


 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *